martes, septiembre 09, 2008

E así rematou


A lubina sen a pel, se está ben feita retírase sen problemas


Pois non saeu de todo mal o peixe, como vistes decidín facelo á sal , a principal dificultade era o cálculo do tempo no forno en función do seu peso, para que non quedara cru nin pasado. Cos seus 2 quiliños decidín facela 35 a 200ºC, igual con 2 ou 3 minutos menos quedaría mellor , pero así gustoulle a todo o mundo.


Varios consellos para facer a lubina o sal:


1- A sal debe ser ben gorda, máis ou menos o dobre de sal que o peso do peixe.


2- Si nos pasamos moito queda seca, en canto a sacamos do forno conven liberala pois co cambio de temperatura empeza a salgar.


3- Se non se pasa o suficiente a pel non vaia quedar como costra e non se vai retirar ben.


4- Non limpar de escamas e abrir o mínimo para retirar as visceras a. Se quitamos as escamas vai quedar a pel pegada ao sal , ademais vaise a introducir na carne facendoo quedar moi salgado.


5- Para que quede unha costra de sal consistente vaille ben mesturalo con unha clara de ovo.


6- Quema máis xugoso e aromatiza máis se remollamos o sal cun pouco viño, eu boteille ribeiro.

Ben pois como vedes esta é unha gran e tradicional receita para unha lubina dun bo tamaño, realmente sinxela e sen moito traballo, principalmente se hai varios comensais. Logo para comela pódese acompañar do que nos pareza : unhas verduras, unhas pataquiñas, mahonesa...pero como mellor queda é cun simple chorriño de aceite de oliva virxe.
Todo un manxar único e fresquísimo, por certo , chegou ben para 7 persoas.


Remollando o sal con medio vaso de viño e remexer


Así saeu do forno, a clara de ovo deixa o sal dourado

15 comentarios:

Anónimo dijo...

robaliza, hom!, robaliza

Anónimo dijo...

¡¡Qué boa pinta¡¡¡Pero a festa ¿non era unha churrascada? Sentimos non poder acompañaros pero tivemos o cumpleanos de Mario cun menú moi apetecible tamén a base de miniaturas (medias noches mini, saladitos e bollería variada del Coral, mini sandwiches de Almiréz, e demáis lambetadas e para rematar estupenda tarta de frutos rojos feita polo Potro).
Luz

Anónimo dijo...

Tipolás, sí que estás feito un bo cociñeiro.
Pero o que estamos a esperar é o vídeo/foto da boda de Rocco.
¿Para cándo?


Un besiño.
Pipis.

Nico dijo...

Ë ben certo o de ROBALIZA,pero aquí no interior hai ben xente que utiliza o de lubina, na costa é onde ninguen di lubina e escoitase o de Robalisha.
Miñas desculpas.

Anónimo dijo...

si fuera una palabra inglesa o francesa seguro que no fallaba

Nico dijo...

Non teño nin a máis remota idea de como se di robaliza/lubina en francés ou inglés, pero agora picoume a curiosidade...je,je

o pai de batman e spiderman dijo...

Vas a tener que comparar impresiones con "el integrista", que es un auténtico experto en la preparación de la lubina a la sal (la verdad es que la borda, y su punto de cocción siempre es el adecuado, tirando a algo crudo para realzar el sabor) ...je je aunque, claro, él prefiere utilizar el vino para regarse a sí mismo antes que a la propia sal

Anónimo dijo...

Tipo,
noraboa pola robaliza, unha pintasa, meu rei. Para cando o I Lubina Challenge? Al final, os habéis rajado el potro y tú......
Uma aperta,
Pallarés

Monica dijo...

Por lo menos mi madre no tiene que dejar la dentadura postiza en ningún sitio, peque.

martal dijo...

q buenoooooo...guerra de familias por la red...me encanta!!!!!!!seguid por favor...ni q decir tiene q m parto...

o pai de batman e spiderman dijo...

...no es guerra de familias auténtica Marta ...como siempre es Rafita suplantando personalidades.

martal dijo...

jajajja....ooooooooohhhhhhhh q pena...., la verdad es q me pareció raro ver a moni por akí, y me sorprendió q contestase, pero...era muy real no?

o pai de batman e spiderman dijo...

¡¡¿Estás llamando a mi madre desdentada?!!

martal dijo...

nooooooooooooooo, real la puñalada, no lo de la dentaduraaaa

Anónimo dijo...

ROBALO, ROBALO