lunes, abril 16, 2007

Gran artigo de Carlos seleccionado por Méndez Ferrín



Con gran oportunidade o sábado pasado 14 de Abril de 2007, no Faro de Vigo, no cadernillo de Cultura, Méndez Ferrín seleccionou un artigo que Carlos lle enviou (esta xa non é a primeira vez que Méndez Ferrín lle fai mención).Carlos relata os paralelismos distantes e avatares de Bóveda e Calvo Sotelo nos tempos da 2ª República ata o golpe de estado que dou comezo a Guerra Civil e posterior instauración da monarquía.
O da gran oportunidade ten que ver co aniversario da instauración da República noutro 14 de Abril de 1931, que puidemos conmemorar un bo feixe de lalinenses o mesmo sábado pasado no Restaurante As Vilas,congregados pola Asociación Manuel Ferreiro que como sabedes lembra o alcalde de Lalín asasinado no 36. Algún día prometo relatar unha boa historia dese alcalde que me contou meu avó...
Sei que a moita xente a palabra República asústalle pero sen lugar a dúbidas é un sistema máis xusto de goberno que o actual de monarquía.



Recibimos o seguinte escrito:
Vidas Paralelas. Ideais Antagónicos

No verán do 2006, a punto de cumprirse o 70 aniversario do asasinato de D. Alexandro Bóveda na Caeira, oUando ot. 4 da Enciclopedía Galega no que se recolle unha reseña bibliográfica súa, observo que nese mesmo volume está incluido José Calvo Sotelo.
Lonxe de quedarse nunha mera coincidencia alfabética percátome de que as súas curtas pero intensas vidas discorren dun xeito paralelo cruzándose ademais en momentos trascendentais. Así, os dous foron comprometidos coa política, coa diferenza de que mentres Bóveda válese desta para, con entusiasmo e dende a honradez e a legalidade, defender os intereses de Galicia, Calvo Sotelo, mediante presións e manobras caciquís, utiliza a política e Galicia como medios para acadar o poder como único e egoísta propósito.

A ética e a moral inquebrantabeis das que tan cínicamente fixeron gala e tan as dereltas deste país, teñen o seu paradigma en Alexandro Bóveda, non en van foi quen de renunciar a importantes cargos, unhas veces por non traizoar os seus ideais —como cando rexeita o posto ofrecido polo propio Calvo Sotelo sendo este Ministro de Facenda, para formar parte do creado Comité de Intervención de cambios para frenarla crisis de la peseta— e outras por negarse a ser cómplice dun fraude electoral, como así fixo ao negarse a renunciar ao seu cargo de deputado por Ourense no asunto da falsiticación do reparto de actas por esa provincia, Outra das coincidencias salientabeis nas súas vidas foi o feito de que ambos os dous sufrisen, por cuestíóns políticas, a obriga de vivir por un periodo de anos lonxe das súas terras. Calvo Sotelo fíxoo exiliado de España e Bóveda desterrado de Galicia a Cádiz. Finalmente, os dous no verán de 1936, Alexandro Bóveda o 17 de agosto e Calvo Sotelo o 13 de xullo, foron asasinados (por moito que
a propia Enciclopedia Galega recolla, eufemisticamente, que Bóveda foi xulgado, condenado e executado e Calvo Sotelo asasinado) por motivos políticos. A morte de Calvo Sotelo sería o detonante ou mellor dito, a exusa para iniciar a chamada Solución de Forza que desencadearía a Guerra Civil que tanta morte e destrución trouxo ao País.
O resultado final é de sobras coñecido.

Os vencedores encargáronse mediante a súa obscena propaganda, de enxalzar e cubrir de gloria uns teitos ignominiosos, mentres as vidas de moitas persoas boas e honradas caeron no máis absoluto e xeral esquencemento. Non sucedeu así no bando dos vencedores no que os seus “mártires” foron loados e recordados coas máis altas distincións.

As coincidencias entre Alexandro Bóveda e Calvo Sotelo non rematarla incluso de mortos. No ano 1948 Franco, con non se sabe ben que lexitimidade, outorga a título póstumo o Ducado de Calvo Sotelo con Grandeza de España cun escudo no que campa esta divisa: “Más vale morir con honra que vivir con vilipendio”. Con honra xus tamente foi como viviu e morreu Alexandro Bóveda. A diferenza reside en que tiveron que pasar moitos anos para que Bóveda e moitos outros poidan recibir o recoñece mento público, notorio e oficial do que son merecedores. ¿Entenden agora algúns para que pode servir a chamada Memoria Histórica?

Xosé Carlos Calvo Ulloa
Lalín
Todos aqueles que quixeren colaborar coa súa opi
nión en NO FONDO DOS ESPELLOS poden escribir
por correo ordinario a:
X. L. Méndez Ferrín - FARO DE VIGO
Rúa Uruguay, 10-A
(Aptdo. Correos, 91) VIGO


Pode haber algún erro na transcripción, pero débese o escaneo do documento pois foi escrito a man


5 comentarios:

datelavueltaqueensantiagosehaceasi dijo...

PARABÉNS PARA CARLIÑOS. TAMÉN PARA O FARO POR DESFRUTAR DA SÚA RECOÑECIDA "PLUMA".
DANI.

Anónimo dijo...

Enhorabuena, Látigo,
desconocía esta virtud tuya, pero la verdad es que te has descubierto como un excelente articulista, un crack polifacético.
Uma aperta
Pallarés

JOSÉ CARLOS CALVO ULLOA dijo...

MOITAS GRACIAS DANI, HABER CANDO XOGAMOS ESA PACHANGA DE BASKET QUE TEMOS PENDIENTE.
CARLOS.

Anónimo dijo...

Felicidades Lati ya sabes que me gustó mucho. Tampoco esperaba menos de ti.
De todas formas decirle a Dani que aclare lo de la "pluma" de Carlos.
Un saudo
Gon

Anónimo dijo...

q bó o da pluma.moi bo traballo de investigación látigo e coa pluma (para escribir)eres un artista